Gedachten

Lofzang op een schermer

Lofzang op een schermer

Ik ben op dit moment aan het ontdekken wie Anna Maria van Schurman is. In het boek dat Pieta van Beek over haar schreef kom ik de volgende passage tegen van Anna Maria (oorspronkelijk in het Latijn geschreven):

To Mister Gerard Thibaut

who was the first to adapt the heroic art of fencing,
by a wonderfully simple method, ingeniously to mathematical principles
that art of fencing which was unknown to everyone and everywhere
or that art that was explained blindly without rules.
And with the highest honour should he not be recommended to the heroes of fencing or even be included in their ranks?

I, Anna Maria van Schurman, wrote (this) in Rhenen on 25 August 1623

[Bron: The First Female University Student: Anna Maria van Schurman (1636), P. van Beek (2010), pp.23 ]

Ik moest even opzoek wie Gerard Thibaut was. Wikipedia to the rescue. Fantastisch om te lezen hoe iemand in die dagen dacht over de juiste houding bij het schermen en daar een hele studie van maakte.

0

Gestolen kleur

Gestolen kleur

Noord Esmarkerrondweg, Enschede

Noord Esmarkerrondweg, Enschede

Noord Esmarkerrondweg, Enschede

Noord Esmarkerrondweg, Enschede

Klein Linderesweg, Enschede

Geduldig gezelschap.

0

De deur zit er nog in!

De deur zit er nog in!

Vanochtend werd ik getrakteerd op onderstaande zin:

Hoe de bodem van de windmolen – compleet met deur erin – is losgeraakt, is niet bekend.

Bron: Tubantia

Dat de deur nog in het verloren deel van de windmolen zit, zeg! Alsof het onmogelijk is dat na een harde bons op het asfalt een stalen deur, de ingang van de toekomstige windmolen, zich nog keurig op z’n plek bevind! Je kunt het bijna niet geloven. Fijn dat de foto bij het artikel laat zien dat het echt waar is.

De schrijver van het zevenzinnige stukje moest gedacht hebben dat een vrachtwagen die zijn lading verliest te weinig spanning opwekt bij de gemiddelde lezer. Hij (ik verwijs hier naar het geslacht van het woord schrijver, niet naar het geslacht van de persoon) zal een blik op de foto hebben geworpen en zag tot zijn grote verrassing: hé, de deur zit er nog in! Dat is gek! Een perfect detail om de lezer mee te verwarren. (Het kan ook zijn dat er, op zondagavond, een fles wijn in het spel was die enige meligheid veroorzaakte.)

Als lezer ben ik nu wel nieuwsgierig geworden. Inderdaad, waarom zit die deur nog in de windmolen? En waarom word ik op dit detail gewezen? Wat is de diepere laag die ik over het hoofd zie? Welke kennis mis ik om het mysterie op te lossen? De schrijver laat me achter met onbeantwoorde vragen, door slechts vier woorden toe te voegen aan een verder saaie mededeling. Heel goed. Het inspireert. Tot het schrijven van dit bericht bijvoorbeeld. Geen betere start van de maandagochtend denkbaar. Hartelijk dank, onbekende schrijver!

0