Gedachten

Blijven praten, blijven luisteren

Vijfenvijftig jaar na zijn doodsvonnis is het vonnis toch nog voltrokken. Stephen Hawking is overleden. Niemand is onverwoestbaar, zelfs Hawking niet. In de Britse pers wordt veel over hem geschreven vandaag. The Guardian verzamelde wat van zijn quotes. Als communicatiefilosoof viel mij deze op:

“For millions of years, mankind lived just like the animals. Then something happened which unleashed the power of our imagination. We learned to talk and we learned to listen. Speech has allowed the communication of ideas, enabling human beings to work together to build the impossible. Mankind’s greatest achievements have come about by talking, and its greatest failures by not talking. It doesn’t have to be like this. Our greatest hopes could become reality in the future. With the technology at our disposal, the possibilities are unbounded. All we need to do is make sure we keep talking.”

Blijven praten. Gaan we doen, Stephen! Ik voeg daar aan toe: blijven luisteren. Misschien in het tijdperk van ongebreideld praten online nog wel veel belangrijker dan ooit.

Gelukkig hebben we de beelden nog. Even nagenieten van het interview van John Oliver met Hawking (2014):

00

Fry en een beetje Van Dis

Ik bewonder Stephen Fry. Hij is een goede verhalenverteller, heeft veel kennis, is gegrepen door de komst van het internet (net als ik), en is ook nog een goede leraar. Dankzij ‘The Ode Less Travelled‘ heb ik veel over jamben, metrum, ballades en alle andere klassieke vormen van poëzie geleerd. Zijn fascinatie voor taal en taalkunst lees je terug in elke bladzijde. En ‘Making History‘ heeft tot nu toe elke opruimactie overleefd en staat nog steeds in mijn (nieuwe) boekenkast.

Van Dis interviewde Stephen Fry voor een speciale aflevering van DWDD, om het begin van een nieuwe boekenweek te vieren. Het had veel tijd gekost om het interview te regelen, vertelde Van Dis eerder. Het is dus een klein wonder dat het gelukt is Fry aan tafel te krijgen bij Van Dis.

Een interview werd het niet. Van Dis opende het gesprek met een vraag en Fry begon te vertellen. Zeer de moeite waard om het gesprek terug te kijken en zo nader kennis te maken met de schrijver Fry.

01

Hoeveel aannames kun je verpakken in één zin?

Soms hoor je iemand iets zeggen en denk je: hè? Zo zag ik afgelopen vrijdag geheel toevallig een interview in Nieuwsuur met een oud-voorzitter van de NRA, de vereniging voor wapenbezitters van de VS. In reactie op een voorstel om de minimumleeftijd voor het aanschaffen van een vuurwapen van 18 naar 21 jaar zegt hij:

Many Americans, women in particular, out of the home, are living on their own and need firearms for self-defense before 21 (Nieuwsuur, 2 maart 2018, 36:06-36:40)

Wat weet deze man een boel aannames te verpakken in één luttele zin:
1. De wereld buiten je huis is onveilig;
2. Je kunt de mens niet vertrouwen;
3. Je moet buiten de deur dus altijd voorbereid zijn op onheil en een wapen bij je te dragen;
4. De vrouw is een kwetsbare soort;
5. Vrouwen zijn buiten de deur niet veilig;
6. Vrouwen kunnen zich alleen met een vuurwapen verdedigen;

Ik ga maar eens even een luchtje scheppen buiten op straat. Gewapend met een huissleutel, een fototoestel en een glimlach voor ieder mens dat ik tegenkom.

00

Waarom we verhalen van vrouwen niet serieus nemen

The Guardian publiceerde gister een interessant essay van Lili Loofbourow. In het essay legt Loofbourow uit dat we vrouwenverhalen met een andere blik bekijken dan mannenverhalen. En dat het tijd is hier mee op te houden, omdat we daardoor parels over het hoofd zien. In één van de laatste alinea’s maakt ze de vergelijking met het fenomeen selectieve aandacht dat een aantal jaar geleden viraal ging:

If male-centric plots are the players in white shirts, if we are told that the bouncing balls are the only plots worth following, how many dancing gorillas did we miss while we were counting?

Een vergelijking die hout snijdt.

Het is een lang artikel, maar zeer de moeite van het lezen waard.

00

Stoppen met baren? Te laat.

In De Correspondent vandaag een goed artikel over gelijkheid van vrouwen en de grootste horde die we daarvoor moeten nemen: kinderen (niet meer) baren.

Een team Amerikaans-Brits-Deense economen concludeerde namelijk op basis van Deense salarisdata van 1980 tot 2013 dat vrijwel de hele inkomenskloof – dat vrouwen gemiddeld 20 procent minder verdienen dan mannen – toe te schrijven is aan één en hetzelfde evolutionair onevenredige drama: vrouwen baren de baby’s. En dragen daarna de meeste zorg.

Dit effect heet nu: de child penalty.

Ouch! Zelfs in Denemarken dus, één van die Scandinavische voorbeelden waar we in Nederland naar wijzen als het gaat om gelijkheid tussen man en vrouw met betrekking tot kinderen krijgen.

Lees het hele artikel. Het is gespekt met interessante links naar onderzoek en schetst een toekomstscenario waarin het onverenigbare perspectief van de ambitieuze werkende moeder wordt verruimd. Een scenario dat veel ethische vragen oproept.

00

Nederland schaatst

Ondanks de harde wind zijn er plekken in de grachten en sloten van Vathorst waar geschaatst wordt.

2018 Schaatsen in Vathorst

Vorig jaar maakte ik op 23 januari dit plaatje nog in Enschede (bij de Stokhorstvijver).

00
Pagina 3 van 1312345...10...Minst recente »