Gevonden verhalen

Kijktip: ‘Ik heb het niet gedaan’

Gister heb ik gefascineerd gekeken naar de documentaire ‘Ik heb het niet gedaan’ van Elena Lindemans. Ze volgt Romano van der Dussen, die ruim twaalf jaar vastzat in Spanje voor misdaden die hij niet heeft gepleegd.

Lindemans is er gedurende de twee jaar dat ze Van der Dussen volgde in geslaagd een compleet beeld te maken, maar dat ging niet vlekkeloos. Er zit een cruciale omslag in de documentaire waarover ze vertellen in de Volkskrant. Na die omslag wordt pas echt duidelijk welk leven Van der Dussen leefde voor de laatste arrestatie in Spanje.

Bijna negentig minuten lang werd ik heen en weer geslingerd tussen sympathie en afkeer voor deze man die overduidelijk geen lieverdje is geweest, maar wie ook onevenredig veel onrecht is aangedaan. Ook al zijn de interviews met Van der Dussen beheerst, de woede spat van het scherm. Na zien van het hele verhaal begrijp je het beter en hoop je alleen maar dat het leven rustiger voor hem zal worden.

Een goede documentaire die de moeite waard is om terug te kijken.

0

Leven als man om arts te kunnen worden. Het verhaal van Dr. James Barry

Leven als man om arts te kunnen worden. Het verhaal van Dr. James Barry

James Barry (Public domain)

Wat een verhaal. Een vrouw die zich haar hele volwassen leven voordoet als man, om arts te kunnen worden en in het Britse leger te dienen. Rond haar twintigste verandert Margaret Ann Bulkley in James Barry om aan de Universiteit van Edinburgh te studeren, op dat moment alleen toegankelijk voor mannen. Pas na haar dood, in 1865, wordt duidelijk dat James Barry een vrouw was. Het Britse leger stelt een embargo van honderd jaar in op de dossiers om te verbergen dat ze een vrouw jarenlang in dienst hebben gehad.

Lees het hele verhaal bij Atlas Obscura.

 

 

0

De Schepper van het Strandbeest

De Schepper van het Strandbeest

Mensen vragen waarom ben je nou eigenlijk begonnen? Dus ik heb geen idee! Ik denk dat ieder mens een verhaal moet verzinnen om z’n leven gelukkig te maken. -Theo Jansen

Al in 1990 is Theo Jansen begonnen met strandbeesten bouwen. Pas in recentere jaren krijgen zijn strandbeesten meer aandacht. Een exemplaar van Animaris Geneticus Bellus (te koop via Shapeways) staat prominent op onze eettafel, om af en toe even tegen aan te blazen en te laten lopen. In de documentaire De Jongendroom – Theo Jansen zie je een openhartig portret van een kunstenaar die de ontwikkeling van zijn beesten volgt.

0

Lofzang op een schermer

Lofzang op een schermer
Ik ben op dit moment aan het ontdekken wie Anna Maria van Schurman is. In het boek dat Pieta van Beek over haar schreef kom ik de volgende passage tegen van Anna Maria (oorspronkelijk in het Latijn geschreven):

To Mister Gerard Thibaut

who was the first to adapt the heroic art of fencing,
by a wonderfully simple method, ingeniously to mathematical principles
that art of fencing which was unknown to everyone and everywhere
or that art that was explained blindly without rules.
And with the highest honour should he not be recommended to the heroes of fencing or even be included in their ranks?

I, Anna Maria van Schurman, wrote (this) in Rhenen on 25 August 1623

[Bron: The First Female University Student: Anna Maria van Schurman (1636), P. van Beek (2010), pp.23 ]

Ik moest even opzoek wie Gerard Thibaut was. Wikipedia to the rescue. Fantastisch om te lezen hoe iemand in die dagen dacht over de juiste houding bij het schermen en daar een hele studie van maakte.

0

De deur zit er nog in!

De deur zit er nog in!
Vanochtend werd ik getrakteerd op onderstaande zin:

Hoe de bodem van de windmolen – compleet met deur erin – is losgeraakt, is niet bekend.

Bron: Tubantia

Dat de deur nog in het verloren deel van de windmolen zit, zeg! Alsof het onmogelijk is dat na een harde bons op het asfalt een stalen deur, de ingang van de toekomstige windmolen, zich nog keurig op z’n plek bevind! Je kunt het bijna niet geloven. Fijn dat de foto bij het artikel laat zien dat het echt waar is.

De schrijver van het zevenzinnige stukje moest gedacht hebben dat een vrachtwagen die zijn lading verliest te weinig spanning opwekt bij de gemiddelde lezer. Hij (ik verwijs hier naar het geslacht van het woord schrijver, niet naar het geslacht van de persoon) zal een blik op de foto hebben geworpen en zag tot zijn grote verrassing: hé, de deur zit er nog in! Dat is gek! Een perfect detail om de lezer mee te verwarren. (Het kan ook zijn dat er, op zondagavond, een fles wijn in het spel was die enige meligheid veroorzaakte.)

Als lezer ben ik nu wel nieuwsgierig geworden. Inderdaad, waarom zit die deur nog in de windmolen? En waarom word ik op dit detail gewezen? Wat is de diepere laag die ik over het hoofd zie? Welke kennis mis ik om het mysterie op te lossen? De schrijver laat me achter met onbeantwoorde vragen, door slechts vier woorden toe te voegen aan een verder saaie mededeling. Heel goed. Het inspireert. Tot het schrijven van dit bericht bijvoorbeeld. Geen betere start van de maandagochtend denkbaar. Hartelijk dank, onbekende schrijver!

0